Նորից բարև սիրելի ընթերցող։ Այսօր ուզում եմ հետդ մի քիչ վիճել, քանզի քաջ գիտակցում եմ, որ Դու ևս կարող ես լինել այն բազմահազար մարդկանցնից մեկը, ով Պաոլո Կոելիոյին սխալմամբ համարում է նորագույն ժամանակաների մեծաագույն գրողներից մեկը։ Իրականում Կոելիոն ոչ միայն հեռու է մեծագույն լինելուց, այլև առհասարակ գրող կոչվելուց։ Որպեսզի հերթական անհիմն քննադատող ծակ պրոֆեսրի տպավորություն չթողնեմ, հիմա կհիմնավորեմ այնպես, որ Դու ինձ վերջում կուզենաաս ասել «Այ դու Ձկան ա՜չք»։Գիտեմ, դու երևի մտածում ես, որ հիմա կսկսեմ մեղադրել Կոելիոյին այն բանի համար, որ նա երկու անգամ հոգեբուժարանում շիզոֆրենիայի դեմ է բուժվել, կամ կսկսեմ մեղադրել նրան գրագողություն անելու մեջ։ Շտապեմ հիասթափեցնել քեզ, ինձ ամենևին էլ չի հետաքրքրում նրա անձը կամ առողջական վիճակը՝ լինի դա հոգեկան, թե ֆիզիկական: Ի վերջո պետք չէ մոռանալ, որ շատ հանճարներ եղել են մարդկային տականքներ, կամ վատառողջ, կամ էլ հոգեկան հիվանդ, բայց դա չի խանգարել նրանց պատմության մեջ հետք թողել։