Լյովիկը նստել
Մի մութ անկյունում,
Ունքերը կիտել
Ու լաց է լինում:
Մոտիկ է գալիս
Մի ծախված Անդոն.
- Ինչո՞ւ ես լալիս
Ա՛յ Լյովիկ ջան, դուն...
- Ի՞նչ անեմ հապա,
Որ լաց չլինեմ.-
Գանգատ է անում
Լյովոն տխրադեմ:
-ԼՏՊ-ն թաքուն
փողերը կերավ,
Լավ ծախսեց, ծախսեց ու
Ինձ վրա դրավ:
Հիմի էլ մարդիկ Նիկոլի
Ետևից ընկած՝
Ինձ են ման գալի
Մի-մի փետ առած:
